مقررات کلی برای ظرفیت بالابری جرثقیل های برجی

ظرفیت بلند کردن وزنی است که قلاب می تواند بلند کند، از جمله وزن زنجیر، بند و ظرف. ظرفیت بالابری با تغییر دامنه تغییر می کند، بنابراین هر جرثقیل دارای جدول مربوط به ظرفیت بالابری و دامنه بالابر است که معمولاً به عنوان جدول منحنی کار شناخته می شود.
ظرفیت بالابری شامل دو پارامتر است: حداکثر ظرفیت بالابری و حداکثر ظرفیت بالابری دامنه.
حداکثر ظرفیت بالابری توسط ساختار طراحی جرثقیل تعیین می شود که عمدتاً شامل سیم طناب، قلاب، بوم، مکانیسم بالابر و غیره می شود. نقطه بالابری آن باید در موقعیتی با دامنه کوچکتر باشد.
حداکثر ظرفیت بالابری دامنه علاوه بر ارتباط با ساختار طراحی جرثقیل، به ممان واژگونی آن نیز مرتبط است که پارامتر بسیار مهمی است.
ظرفیت بالابری تاور کرین با تعداد قرقره های قلاب متفاوت است. به طور کلی، دو طناب دو برابر ظرفیت بلند کردن یک طناب، چهار طناب دو برابر ظرفیت بلند کردن دو طناب و غیره است. با توجه به نیاز قابل تغییر است.
به منظور جلوگیری از بلند شدن تاور کرین بیش از حداکثر وزن بالابری خود، تمامی تاورکرین ها مجهز به محدود کننده های وزن هستند که به برخی از آنها حلقه های اندازه گیری نیرو می گویند. محدود کننده وزن شامل چندین کلید محدود است. علاوه بر محدود کردن حداکثر وزن نامی تاورکرین، محدودیت‌های وزنی را می‌توان در هنگام بلند کردن با سرعت بالا و سرعت متوسط ​​نیز تعیین کرد. وزن در سرعت بالا سبک ترین، در سرعت متوسط ​​متوسط ​​و در سرعت کم سنگین ترین است.